Étude 1 sur 6 · L'épreuve de la consécration

  1. Étude 1 : L'épreuve de la consécration
  2. Étude 2 : Les hommes qui veulent suivre le Messie Jésus
  3. Étude 3 : Tentative d'assassinat
  4. Étude 4 : La consécration exigeante du disciple
  5. Étude 5 : Les dix jeunes filles
  6. Étude 6 : Jésus et les idiomes de son époque

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  • De beproeving van de toewijding

    De perikoop PER175 vertelt, volgens de enige getuigenis van Johannes (Joh 6,60-61), de reactie van veel leerlingen die, geschokt door de toespraak over het brood des levens in Kafarnaüm, besluiten de Messias Jezus te verlaten. Dit moment van beproeving laat de kloof zien tussen de politieke messiaanse verwachtingen en het geestelijke voorstel van Jezus, en nodigt de lezer uit tot een diepe overdenking van de ware aard van geloof en toewijding.

    Johannes 6.66 (De Heilige Schrift 1917) :
    Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.
    Verder lezen
  • De mannen die de Messias Jezus willen volgen

    Lucas 9.57-62 stelt drie mannen voor die de Messias Jezus willen volgen, ieder met een voorwaarde of een aarzeling. Jezus antwoordt met een oproep tot afstand van materieel comfort, tot de voorrang van het Koninkrijk boven de gezinsplichten en tot een vastberadenheid zonder omkijken. Deze passage, die alleen bij Lucas voorkomt, speelt tijdens de reis door Samaria naar Jeruzalem en is een radicale oproep tot een volledige en compromisloze toewijding aan de Messias.

    1 Koningen 19.20 (De Heilige Schrift 1917) :
    En hij verliet de runderen, en liep Elia na, en zeide: Dat ik toch mijn vader en mijn moeder kusse, daarna zal ik u navolgen. En hij zeide tot hem: Ga, keer weder; want wat heb ik u gedaan?
    Verder lezen
  • Moordaanslag

    Op de laatste dag van een feest in Jeruzalem (13 oktober 32) proberen de farizeeën de Messias Jezus te stenigen, nadat hij zijn goddelijke oorsprong heeft verkondigd. Jezus ontkomt aan de dood door zich tussen zijn discipelen te verbergen en verlaat de stad. Waarschijnlijk trekt hij zich terug in Betanië aan de overzijde van de Jordaan. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis, op grond van Johannes 8,59.

    Johannes 10.22 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.
    Verder lezen
  • De veeleisende toewijding van de discipel

    De pericoop 238 geeft een onderwijs weer dat alleen bij Lucas voorkomt (14.25-27) over de eisen van het discipelschap. Op weg naar Betanië, na 4 december 32, spreekt de Messias Jezus een grote menigte toe: de Messias volgen betekent hem absolute voorrang geven boven elke menselijke relatie ('haten' in semitische zin) en bereid zijn zijn kruis te dragen, dat wil zeggen lijden en verwerping omarmen om trouw te blijven. Een totale toewijding, zonder compromissen.

    Mattheüs 10.37 (De Heilige Schrift 1917) :
    Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.
    Verder lezen

Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs

  • De tien maagden

    De gelijkenis van de uitlopende vijgenboom, die wordt verteld door Matteüs, Marcus en Lucas, nodigt de discipelen uit de tekenen des tijds met waakzaamheid en hoop te lezen. Zoals de knoppen de zomer aankondigen, zo kondigen de gebeurtenissen in de wereld de terugkeer van de Messias aan. Het woord van Jezus, zeker en eeuwig, staat borg voor de vervulling van al zijn beloften over het Koninkrijk van God.

    Mattheüs 24.32-35 (De Heilige Schrift 1917) :
    En leert van den vijgeboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak nu teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.Alzo ook gijlieden, wanneer gij al deze dingen zult zien, zo weet, dat het nabij is, voor de deur.Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.
    Verder lezen

Historische aantekeningen

  • Jezus en de idiomen van zijn tijd

    Dit artikel analyseert de belangrijkste talen die Jezus en zijn tijdgenoten in Palestina gebruikten: het Aramees, de dagelijkse taal van het volk; het Hebreeuws, de liturgische taal van de synagogen; en het koinè-Grieks, de taal van het Romeinse bestuur en van de culturele uitwisseling. Voorbeelden uit het Nieuwe Testament illustreren elk taalgebruik en tonen de rijkdom van de multiculturele context van de eerste eeuw.

    Markus 15.34 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ter negender ure, riep Jezus met een grote stem, zeggende: ELOI, ELOI, LAMMA SABACHTANI, hetwelk is, overgezet zijnde: Mijn God, Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten?
    Verder lezen